Λέξεις όπως "πολιτική σταθερότητα" και "συναίνεση" γίνονται κραυγές απόγνωσης


Τι γίνεται στη Χιλή;
Στην Αργεντινή; Στο Λίβανο;
Τι έγινε στη Θουριγγία; Και τι στην Ούμπρια;
Τι είναι αυτά που λέει ο Τραμπ; Και τι σκατά κάνει ο Μακρόν;
Κι ακόμη: Γιατί είχε βγει ο "ανέτοιμος" ΣΥΡΙΖΑ και γιατί μετά έχασε;
Τι έγινε με τον Τζόκερ και τι είναι αυτά τα κουλά της Μιχαηλίδου και της Κεραμέως;
Γιατί έχουμε μπερδευτεί τόσο πολύ κι άκρη δεν βγάζουμε;
Που χάθηκε η μπάλα;
Τι κουλαμάρες καθόμαστε και γράφουμε εμείς εδώ μέσα για να μαζέψουμε εξίσου κουλά σχόλια;
Η απάντηση βρίσκεται (ως συνήθως) μέσα στα ίδια τα ερωτήματα!
Σπάσαν οι κώδικες και βγήκαν νέοι. Γκρεμίστηκαν οι σιγουριές.

Πότε;
Το 2001 όταν έπεφταν οι Πύργοι στη Νέα Υόρκη. Το 2008 όταν έσκασαν οι φούσκες. Το 2010 όταν πλάκωσε η Κρίση.
Κεραμιδαριό όλα. Σαν να έπεσαν 700 ατομικές βόμβες πάνω στο πολιτικό οικοδόμημα Δύσης και Ανατολής.
Αλλάξανε τα γράδα...
Οι καθορισμένες εδώ και χρόνια -τι λέω; Αιώνες!- πολιτικές συμπεριφορές και διαδικασίες αλληλεπίδρασης εντός του πολιτικού συστήματος και των υποσυνόλων του, τινάχτηκαν στον αέρα. Αποδομήθηκαν.
Όπως γίνεται ΠΑΝΤΟΤΕ στην παρακμή ενός πολιτισμού.
Μέχρι να γίνει εξουσία το Νέο, το Παλιό μουρλαίνεται! Κάνοντας προσπάθεια να συντηρηθεί γίνεται όλο και πιο παρανοϊκό. Κρατιέται από την "κανονικότητα" και βυθίζεται στο χάος της ανοησίας και του αναθεωρητισμού (σας θυμίζει κάτι;).
Αυτοί που κερδίζουν είναι οι αντισυστημικοί!

Δηλαδή ποιοί;
Αυτοί που μιλούν αλλιώς...
Αυτοί που φέρονται αλλιώς...
Αυτοί που σκέφτονται αλλιώς...
Αυτοί που δρουν αλλιώς...
Ακόμη και αυτοί που ντύνονται αλλιώς, τρώνε αλλιώς, περπατούν αλλιώς...

Αλλιώς; Πως;
Αλλιώς από τους Παλιούς!
Τόσο όσο οι Παλιοί να μην τους κατανοούν;

Αρα και καμιά παλιά στρατηγική τους να μην πιάνει.
Ετσι έγινε ο ΣΥΡΙΖΑ κυβέρνηση. Επειδή κανείς από το παλιό πολιτικό σύστημα δεν τον κατανοούσε.
Ετσι έγινε και αλλού.

Και γιατί έχασε ο ΣΥΡΙΖΑ;
Μα γιατί κατάφεραν να τον "διαβάσουν". Δηλαδή όταν πήγε κι αυτός να γίνει "κανονικός".
Να μιλήσει την Παλιά γλώσσα. Να ακολουθήσει Παλιά στρατηγήματα και τακτικές.
Γι αυτό και βγάζει αφρούς που δεν τον "παίζουν" τα Παλιά ΜΜΕ. Διότι δεν κατάλαβε ότι αυτός είναι καλό και όχι κακό.
τραγικό θα ήταν αν τον "έπαιζαν".

Γι αυτό δεν τον ψήφισαν πολλοί που το είχαν ψηφίσει. Γιατί είδαν ότι γέρνει προς το κανονικό, δηλαδή το Παλιό. Το γερασμένο...
Ο παλιός κόσμος πεθαίνει και πεθαίνει επώδυνα, μέσα σε φωτιές και σε οδοφράγματα.
Οι διαιρετικές τομές είναι εγκάρσιες. Κάθετες αλλά και οριζόντιες μαζί. Εθνικισμός, τοπικισμός, ατομικισμός και συλλογικότητες δέρνονται αλύπητα ακόμη και μέσα στον ίδιο δωμάτιο. Στο ίδιο κόμμα.
Αλλού το συμφέρον και αλλού η ανάγκη.
Αλλού η ιδεολογία και αλλού η κουλτούρα.
Αλλού είδους οι ηγεμονίες.
Τίποτα δεν δένει με οτιδήποτε άλλο πλέον.
Προς το παρόν ακούγεται μόνο ένα τραγικό γέλιο. Ο Παλιός Κόσμος πεθαίνει στα ή από τα γέλια...

Όποιος κρατιέται επάνω στην "κανονικότητα" και δοκιμάζει "γραβάτες" θα τελειώσει κι αυτός.
Ούτε ο νομικισμός
Ούτε ο εμπειρισμός
Ούτε ο οικονομισμός βοηθούν!

Λέξεις όπως "πολιτική σταθερότητα" και "συναίνεση" γίνονται κραυγές απόγνωσης.
Και ξεκινάει ένας αγώνας δρόμου για Μετά το Παλιό. Ανάμεσα στην Ακροδεξιά και της Αριστερά. Ανάμεσα στον Φασισμό και την Ανατροπή υπέρ του Ανθρώπου.
Το να ασχολείσαι με αυτό που έχει μείνει πίσω, το παλιό πολιτικό σύστημα, είναι χαμένος χρόνος.

Δυστυχώς κάποιοι δεν θα αντιληφθούν ποτέ τι (μας) έχει συμβεί. Η γενιά που γονάτισε από την Κρίση και τη διάψευση των ονείρων της θα μείνει πίσω... Για πάντα...


YΓ1: Κάποια στιγμή, σύντομα, κάποιος θα ισχυριστεί ότι είδε ένα "Εν Τούτω Νίκα" στον ουρανό και αμέσως μετά τα πρώην σφαχτάρια, θα γίνουν οι νέοι σφαγείς. Το έχουμε δει και ξαναδεί πολλές φορές.

ΥΓ2: Κάποια άλλη στιγμή κάποιος θα πει «χτες ήταν νωρίς, αύριο θα είναι αργά» και τα Θερινά Ανάκτορα θα πέσουν

ΥΓ3: Αυτό που όντως θα συμβεί θα λέγεται Πόλεμος και μάλλον δεν θα έχει καμιά σχέση με τα παραπάνω

Πηγή: Andreas Anemos (fb)