Να μας πει ο κ. Ρέγκλινγκ πόσο ωφελήθηκαν οι ξένες τράπεζες από την ελληνική κρίση

Μπορεί ο κ. Ρέγκλινγκ, που με μεγάλη άνεση δίνει νούμερα για το πόσο στοίχισε στην Ελλάδα η διαπραγμάτευση Τσίπρα-Βαρουφάκη, να μας πει πόσα κέρδισε η πατρίδα του από την ελληνική κρίση και πόσο ωφελήθηκαν οι γερμανικές και γαλλικές τράπεζες;
«Το πιο σημαντικό θέμα για τον ESM για πολλές δεκαετίες θα είναι να παρακολουθεί τις εξελίξεις στην Ελλάδα. Ο ESM δάνεισε περισσότερα από 200 δισ. ευρώ στην Ελλάδα και θέλουμε να εξασφαλίσουμε ότι η Ελλάδα θα είναι επίσης σε θέση να αποπληρώσει τα δάνεια αυτά». Η δήλωση ανήκει στον επικεφαλής του θεσμού, Κλάους Ρέγκλινγκ. Για πολλές δεκαετίες λοιπόν θα μας παρακολουθούν από κοντά και όποτε κρίνουν ότι παραβιάζουμε τη γραμμή θα μας επαναφέρουν στην τάξη με τους γνωστούς τρόπους.
Είναι σαφές πως πρόκειται για ωμή απειλή. Οποιος λοιπόν αισθάνεται, ύστερα απ’ αυτήν την τοποθέτηση, όμηρος μιας ανελέητης ολιγαρχίας που δεν θα διστάσει να μετέλθει όλα τα μέσα για να πετύχει τον στόχο της δεν είναι θερμοκέφαλος. Κανονικός άνθρωπος είναι. Ωστόσο, ο κ. Ρέγκλινγκ λέει τη μισή αλήθεια, αυτή που τον βολεύει και ικανοποιεί τους προϊσταμένους του. Κάτι σύνηθες για στυγνούς γραφειοκράτες, που δεν οφείλουν την πολιτική ύπαρξή τους στα επιστημονικά προσόντα τους, στις δεξιότητές τους ή σε κάποια επιτεύγματα, αλλά στην προθυμία τους να υπηρετούν δουλικά τα αφεντικά τους και να ταλαιπωρούν βάναυσα όσους πέφτουν στην ανάγκη τους ώστε να εξασφαλίσουν μια πολύ καλά αμειβόμενη θέση στον ιδιωτικό τομέα μετά την ολοκλήρωση της θητείας τους (το μοντέλο της περιστρεφόμενης πόρτας).
Αυτός ο τεχνοκράτης της συμφοράς, που ακόμη δεν έχει καταλήξει στο ποσό που στοίχισε στην Ελλάδα το επτάμηνο του 2015 (άλλοτε μιλάει για 100 δισ., άλλοτε για 200 δισ. για να πάρει την πρωτιά από τον Βίζερ, το άλλο λαμπρό αστέρι της οικονομικής επιστήμης), ξεχνάει ορισμένα βασικά πράγματα ή, για να είμαστε ακριβείς, δεν θέλει να τα ακουμπήσει γιατί καίνε κι αν γίνουν μέρος της δημόσιας συζήτησης -την ατζέντα τη φτιάχνουν ο Ρέγκλινγκ και οι όμοιοί του στα γραφεία των Βρυξελλών και στις αίθουσες των συστημικών μέσων ενημέρωσης- μπορεί να προκαλέσουν τριγμούς. Ειδικότερα:
- Μπορεί ο κ. Ρέγκλινγκ να βρει έναν οικονομολόγο (επαναλαμβάνω, έναν) σοβαρό (κυκλοφορούν και τυχάρπαστοι που γράφουν κατά παραγγελία) που δεν έχει σχέση εξάρτησης με πολυεθνικές εταιρείες ή με κυβερνήσεις, από οποιαδήποτε σχολή σκέψης, που να μας βεβαιώσει ότι το ελληνικό χρέος είναι βιώσιμο και δεν χρειάζεται αναδιάρθρωση; Ο επικεφαλής του ESM ξέρει ότι το ελληνικό χρέος για να καταστεί διαχειρίσιμο πρέπει να υποστεί γενναίο κούρεμα. Δεν το λέει όμως γιατί δεν του το επιτρέπουν αυτοί που τον πληρώνουν, οι οποίοι θέλουν να κρατούν την Ελλάδα σε καθεστώς μειωμένης κυριαρχίας για να κερδίζουν από την εκμετάλλευση των φιλέτων της δημόσιας περιουσίας, τα οποία οι ελληνικές κυβερνήσεις πωλούν (άλλες εξαναγκάζονται, άλλες το κάνουν με ευχαρίστηση) έναντι πινακίου φακής.
- Μπορεί ο κ. Ρέγκλινγκ, που με μεγάλη άνεση δίνει νούμερα για το πόσο στοίχισε στην Ελλάδα η διαπραγμάτευση Τσίπρα-Βαρουφάκη, να μας πει πόσα κέρδισε η πατρίδα του από την ελληνική κρίση και πόσο ωφελήθηκαν οι γερμανικές και γαλλικές τράπεζες στην πρώτη φάση, όταν, όπως ομολόγησε ο άλλος αστέρας της οικονομικής σκέψης (Ντάισελμπλουμ), η βασική επιδίωξη του διευθυντηρίου των Βρυξελλών ήταν να τις βοηθήσει να απαλλαγούν από τα ελληνικά ομόλογα;
- Μπορεί ο κ. Ρέγκλινγκ να απαντήσει στο εξής βασανιστικό ερώτημα: «Η Ελλάδα πρέπει, όπως λέει, να πληρώσει αυτά που δανείστηκε. Τις τεράστιες ζημιές που προκάλεσαν στην Ελλάδα οι άστοχες προβλέψεις και οι λανθασμένες εκτιμήσεις των δανειστών (το ΔΝΤ το έχει παραδεχτεί από καιρό, εσχάτως το έπραξε δι’ αντιπροσώπου και η ΕΚΤ) ποιος θα τις πληρώσει;». Για την καταβαράθρωση του ΑΕΠ της χώρας, για την εκτόξευση της ανεργίας στα ύψη, για τη διάλυση της μεσαίας τάξης, θα δοθεί αποζημίωση; Τι διάβολο εταίροι και αλληλέγγυοι είναι (καλαμπούρι);
Πηγή: Εφημερίδα των Συντακτών