Καταστολή: Το μοναδικό «εργαλείο» της κυβέρνησης


Πριν από λίγα χρόνια ήταν η κυβέρνηση Σαμαρά που επιδίωκε να επιβάλει την «επένδυση με κάθε κόστος» στις Σκουριές. Τώρα είναι η κυβέρνηση Μητσοτάκη που επιδιώκει να επιβάλει τις κλειστές προσφυγικές δομές στα νησιά. Η βία κι ο αυταρχισμός αποδεικνύονται τα κατ' εξοχήν εργαλεία άσκησης πολιτικής για τη Δεξιά, μόνο που σήμερα δεν επαναλαμβάνει τον θλιβερό εαυτό της, αλλά τον ξεπερνά.

«Δεν υπάρχει άλλη οδός, πέραν του κυβερνητικού σχεδίου», διαμηνύει ο Στ. Πέτσας, ενώ τα ΜΑΤ του Μιχ. Χρυσοχοΐδη αιματοκυλούν τους νησιώτες σε Λέσβου και Χίο , τους οποίους μέχρι πριν από λίγο καιρό η κυβέρνηση χαϊδολογούσε, υποσχόμενη μαγικές λύσεις για το προσφυγικό. Τώρα η ίδια κυβέρνηση αποφασίζει, διατάσσει και επιτάσσει περιοχές, αντιμετωπίζοντας όσους διαμαρτύρονται ως τον νέο εσωτερικό εχθρό, που μέχρι προχθές προσωποποιούνταν στους πρόσφυγες, στους καταληψίες, στους αναρχικούς, στους φοιτητές.

Εκτός από την ωμή βία στον δρόμο, η κυβέρνηση επιστρατεύει και τη βία των λέξεων: στο νέο αφήγημα συνδέονται τα κλειστά κέντρα κράτησης για τους πρόσφυγες με τον κορονοϊό, σε μια προσπάθεια η παταγώδης κυβερνητική αποτυχία στη διαχείριση ενός δυσεπίλυτου προβλήματος, όπως το προσφυγικό, να «ξεπλυθεί» και να εμφανιστεί ως επιτυχία στην αντιμετώπιση μιας επαπειλούμενης επιδημίας.

Τα γεγονότα στα νησιά, αυτές τις μέρες, αποδεικνύουν πως το γενικευμένο κλίμα αστυνομοκρατίας που ζούμε ήδη από τις πρώτες μέρες της κυβέρνησης Μητσοτάκη δεν είναι ούτε τυχαίο ούτε αφορά μεμονωμένα περιστατικά. Οι επιθέσεις στους νησιώτες, η κακοποίηση και η διαπόμπευση διαδηλωτών, η καταπάτηση ακόμα και του οικιακού ασύλου, οι αστυνομικοί που βγάζουν όπλα στα πανεπιστήμια, τα ΜΑΤ που χτυπούν παντού και αδιακρίτως δεν προδίδουν κάποια ιδεολογική σύγχυση.

Το αντίθετο, επαληθεύουν το συμπέρασμα ότι αυτή η κυβέρνηση παραδίδει τις λειτουργίες του κράτους σε ιδιωτικά συμφέροντα, κρατώντας ως μονοπώλιο μονάχα την καταστολή και τη βία.