Editorial: Η κακή συμφωνία του Μπόρις Τζόνσον για το Brexit



Ας είμαστε ξεκάθαροι: Κανείς που σέβεται τα εργασιακά δικαιώματα και τη σημασία των καλών δημόσιων υπηρεσιών για την κοινωνική πλειοψηφία δεν θα πρέπει να στηρίξει τη συμφωνία που πέτυχαν ο Μπόρις Τζόνσον και η ΕΕ. 

Πρόκειται για μια συμφωνία που είναι ενάντια στα συμφέροντα των εργαζομένων στη Μεγάλη Βρετανία, που αναμένεται να απορρυθμίσει πλήρως την οικονομία και την αγορά εργασίας, να αποδυναμώσει περαιτέρω το δημόσιο σύστημα Υγείας. Πρόκειται για μια συμφωνία που καθιστά το εργατικό δυναμικό της χώρας δέσμιο των αμερικανικών εμπορικών συμφερόντων. Ανοίγει το δρόμο για νέες αρνητικές επιπτώσεις στο περιβάλλον και την προστασία των καταναλωτών, και κάνει τη χώρα «πείραμα» για αμερικανικά προϊόντα. Εάν περάσει από τη Βουλή των Κοινοτήτων, θα αποτελέσει ένα καθοριστικό βήμα για μια νίκη των Συντηρητικών στις επόμενες εκλογές και θα αναδείξει τον Τζόνσον ως τον πολιτικό ηγέτη που ξέρει να φέρνει αποτελέσματα και γνωρίζει «πως γίνεται η δουλειά».


Κανένας βουλευτής των Εργατικών δεν πρέπει να υπερψηφίσει αυτή τη συμφωνία. Μετά από τρία χρόνια οι Τόρις απέτυχαν να κάνουν σεβαστή την ετυμηγορία του βρετανικού λαού στο δημοψήφισμα, προκαλώντας παράλληλα μεγάλη αναστάτωση στην όλη διαδικασία, με σοβαρές επιπτώσεις σε κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο. Και ο Κάμερον και η Μέι και ο Τζόνσον έπαιξαν το χαρτί των «κόκκινων γραμμών», με τη στήριξη του βρετανικού Κοινοβουλίου, το οποίο όμως ποτέ δεν τήρησαν και το οποίο οδήγησε σε αδιέξοδα και αποδυνάμωσε πλήρως τη διαπραγματευτική θέση της Μεγάλης Βρετανίας.

Η συμφωνία Βρυξελλών-Λονδίνου κάνει ξεκάθαρο ότι η εκείνη η εσωκομματική ομάδα των Τόρις που θέλει να εισάγει ένα νέο, ακραία αντιλαϊκό και αντιπαραγωγικό μοντέλο ανάπτυξης στη χώρα, που θα υιοθετεί στοιχεία της αμερικανικής πολιτικής στο εμπόριο και τις συναλλαγές και θα κάνει «κουρελόχαρτο» τα εργασιακά δικαιώματα, κατάφερε να φέρει το Brexit στα μέτρα της. Και η συμφωνία του ιρλανδικού backstop ανατρέπεται, και η ουσία και το περιεχόμενο της Πολιτικής Δήλωσης για τη μελλοντική συνεργασία ΕΕ-Μεγάλης Βρετανίας αλλάζει και αποδυναμώνεται σημαντικά.



Εάν περάσει και υιοθετηθεί η συμφωνία, αυτό δεν σημαίνει ότι η συζήτηση για το Brexit θα έχει τελειώσει. Αντίθετα, θα απελευθερώσει δυνάμεις που σήμερα ενώ είναι αντίθετες με τη συμφωνία, μέσα στο ταλαιπωρημένο βρετανικό πολιτικό σύστημα δείχνουν εγκλωβισμένες και περιθωριοποιημένες. Επίσης, θα περάσουν χρόνια για τη Μεγάλη Βρετανία ώστε να οικοδομήσει εκ νέου εμπορικές σχέσεις με τρίτα κράτη, εκτός πλέον ευρωπαϊκού πλαίσιο, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Οι Τόρις έχουν ήδη μιλήσει για ένα εμπορικό ξεκίνημα, βάζοντας ως προτεραιότητα τις ανερχόμενες μεγάλες οικονομικές, όπως η Ινδία, ωστόσο αυτό απαιτεί αλλαγή στη μεταναστευτική πολιτική και χαλάρωση των μετακινήσεων. Μπορεί να συνδυάσει αυτά τα δύο αντικρουόμενα σημεία μια κυβέρνηση Τόρις; Εξαιρετικά απίθανο.

Την ίδια στιγμή, θα πρέπει να αποκλειστεί η μη-συμφωνία. Ο Μπόρις Τζόνσον πάντα επιδίωκε τη συμφωνία. Έκανε καμπάνια όλο το καλοκαίρι τονίζοντας ότι, πρώτον, θα καταφέρει να φέρει τη συμφωνία στο βρετανικό Κοινοβούλιο, και δεύτερον ότι θα εξολοθρεύσει πολιτικά τον Τζέρεμι Κόρμπιν. Η μη-συμφωνία είχε απλά στόχο να ανησυχήσει και να φοβίσει τους πολίτες. Δεν αποτελούσε ποτέ στόχο και προτεραιότητα, άσχετα εάν από λάθος ή κακούς χειρισμούς θα μπορούσε να προκύψει. Ο Τζόνσον τόνιζε με κάθε αφορμή ότι θα φέρει τη συμφωνία, κάτι το οποίο επιβεβαίωνε και ο στενότερος σύμβουλός του, Ντέιβιντ Κάμινγκς.

Η ΕΕ θέλει επίσης της συμφωνία, καθώς μια μη-συμφωνία θα είχε μεγάλο οικονομικό κόστος για τα κράτη-μέλη και θα άνοιγε το δρόμο για ανάλογες κινήσεις και διεκδικήσεις από ευρωσκεπτικιστικες δυνάμεις στην ΕΕ. Ωστόσο για τις Βρυξέλλες ακόμα και η συμφωνία θα έπρεπε να γίνει με δικούς της κυρίως όρους και να κάνει τη ζωή των Βρετανών δύσκολη. Από τη στιγμή επίσης που οι βρετανικές κυβερνήσεις επί τρία χρόνια έκαναν κυβιστήσεις, η ΕΕ έχει έναν παραπάνω λόγο να έχει το πάνω χέρι στις διαπραγματεύσεις.

Όπως είναι η κατάσταση σήμερα, ο Μπόρις Τζόνσον δείχνει νικητής. Ο Τζέρεμι Κόρμπιν ήταν σαφής στην πρότασή του να επικυρωθεί η συμφωνία και από το λαό, μέσα από ενδελεχή διάλογο, καλώντας το βρετανικό Κοινοβούλιο να την καταψηφίσει. Οι Εργατικοί οφείλουν να μην κάνουν πίσω σε ένα θέμα το οποίο από την πρώτη στιγμή πάλεψαν να ανατρέψουν. Η συμφωνία αυτή είναι αρνητική για τη βρετανική κοινωνία και τα συμφέροντά της, και δεν πρέπει να περάσει.