Hestia FC: Η γυναίκα, η προσφυγιά, το ποδόσφαιρο.



Η Hestia FC είναι η πρώτη ομάδα ποδοσφαίρου στην Ελλάδα στην οποία αγωνίζονται γυναίκες πρόσφυγοπούλες και μετανάστριες. 
Στις κοινωνικά αποκλεισμένες ομάδες πιο ευάλωτες παραμένουν οι γυναίκες και κατ επέκταση τα κορίτσια. Η κατηγορία προσφύγων και μεταναστών είναι μία από αυτές… Γι αυτό και αποκτούν ιδιαίτερη αξία προσπάθειες ένταξης και κοινωνικοποίησης που έχουν ως στόχο την δημιουργία ενός πλαισίου ασφάλειας και κοινωνικής ενσωμάτωσης.


Μια τέτοια προσπάθεια ξεκίνησε τον Μάρτιο του 2018 με την ονομασία Hestia FC και με πρωτοβουλία του διεθνούς κέντρου Ολυμπιακής Εκεχειρίας. Πρόκειται για την πρώτη ομάδα ποδοσφαίρου στην Ελλάδα στην οποία αγωνίζονται γυναίκες πρόσφυγοπούλες και μετανάστριες. Η Sport for protection program manager και συνιδρύτρια της Hestia FC, Κατερίνα Σάλτα μίλησε στο Κόκκινο και την εκπομπή «Σκορ στο Κόκκινο» και αναφέρθηκε στον στόχο της ομάδας που δεν είναι άλλος από το να χρησιμοποιήσει το ποδόσφαιρο ως εργαλείο ψυχικής ενδυνάμωσης και κοινωνικής ένταξης.
Η ποδοσφαιρική ομάδα Hestia FC είναι το «σπίτι» για προσφυγοπούλες και μετανάστριες
«Είναι η Παγκόσμια Ημέρα του Κοριτσιού και χαίρομαι που υπάρχει πλέον αυτή η μέρα, μία ημέρα πολύ δύσκολη ειδικά αυτή την εβδομάδα με τα όσα συμβαίνουν στη Συρία με τους Κούρδους και όχι μόνο, βιώνουμε καθημερινά μαζί με τις παίκτριές μας το τι συμβαίνει στο ‘πίσω τους’, είναι μια πάρα πολύ δύσκολη εβδομάδα και η σκέψη μας είναι μονίμως εκεί», θα μας πει αρχικά η Κατερίνα Σάλτα.
Αναφερόμενη στην Hestia FC, συνεχίζει: «Συμμετέχουν καθημερινά 30 περίπου παίκτριες από 14 χώρες, γυναίκες με διαφορετικές κουλτούρες αλλά τίποτα δε μας χωρίζει, είμαστε ένα και δεν υπά. Φροντίζουμε όσο μπορούμε για να προωθήσουμε την συμμετοχή των προσφύγων μεταναστριών κοριτσιών στον αθλητισμό και ειδικά στο ποδόσφαιρο, έχουμε κάνει ήδη κάποιες εκδηλώσεις την άνοιξη και ακολουθούν περισσότερα. Η Hestia FC κέρδισε το Ευρωπαίκό τουρνουά Global Goal Football τον Μάιο στην Κοπεγχάγη και μόλις πριν από μία εβδομάδα επιστρέψαμε από τη Νέα Υόρκη όπου συμμετείχαμε βάσει αυτής της νίκης μας, προκριθήκαμε στα τελικά που διεξήχθησαν κατά την διάρκεια της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών στη Νέα Υόρκη, γυρίσαμε με την Τρίτη θέση και είμαστε περήφανες». Στην Κοπεγχάγη, ωστόσο, δεν κατάφεραν να ταξιδέψουν οι παίκτριες καθώς δεν διέθεταν τα απαιτούμενα έγγραφα… 
«Υπάρχει αυτή η αδικία με τα ταξιδιωτικά έγγραφα, πολλές παίκτριές μας είναι και τρία χρόνια στην Ελλάδα αλλά ακόμη δεν έχει γίνει δεκτό το αίτημά τους για άσυλο με αποτέλεσμα να μην μπορούν να ταξιδέψουν. Ελπίζουμε σε τουρνουά που μας έχουν καλέσει τον Δεκέμβριο να καταφέρουν να έρθουν οι ίδιες και να υψώσουν τη φωνή τους».
«Τραγική η μη αναγνώριση τους ως πρόσφυγες»
«Το μόνο της ομάδας είναι πως ‘μια μπάλα μπορεί να αλλάξει τον κόσμο’. Όταν τους το έλεγα στις πρώτες προπονήσεις με κοίταζαν προσπαθώντας να καταλάβουν. Τώρα το εκφράζουν οι ίδιες, μία μπάλα τους άλλαξε τη ζωή. Μιλάμε για κοπέλες και γυναίκες από 18 έως 40 ετών, με διαφορετική οικογενειακή κατάσταση ή μορφωτικό επίπεδο. Αλλά έχουν περάσει όλες πάρα πολύ δύσκολα στις χώρες τους, έχουν χάσει σπίτι, οικογένεια, πατρίδα, έχουν χάσει μέλη της οικογένειάς τους, έχουμε παίκτρια με τρία παιδιά 35 ετών όπου ο άνδρας της απήχθη από τους Ταλιμπάν πριν από τέσσερα χρόνια και μέχρι σήμερα δεν γνωρίζουν τι απέγινε..»
Κι όμως δεν αναγνωρίζεται ως προσφυγοπούλα… «Αυτό είναι κάτι άλλο εκπληκτικό… Κατανοώ πως ο κόσμος αν δεν το έχει βιώσει και με την ελλειπή πληροφόρηση και ενημέρωση, υπάρχει μια συμπάθεια στους Σύρους και μια αντίθεση προς άλλους λαούς αλλά το Αφγανιστάν αυτή τη στιγμή είναι η Νο1 σε επικινδυνότητα χώρα στον κόσμο, δεν ξέρω πώς να χαρακτηρίσω το γεγονός ότι δεν χαρακτηρίζονται πρόσφυγες ακόμη και από τους ανθρωπιστικούς οργανισμούς. Είναι πραγματικά τραγικό».
Οι παίκτριές μας έχουν περάσει και εξακολουθούν να περνάνε πάρα πολύ δύσκολα. Το ‘πίσω’ είναι ένα τεράστιο τραύμα, το ‘μπροστά’ είναι το άγνωστο και το ‘τώρα’ μια αβεβαιότητα… Παρόλα αυτά αυτό που εκφράζουν έντονα είναι πως μια μπάλα τους άλλαξε τη ζωή, έχουν πάρει δύναμη να παλέψουν για τη ζωή τους ακόμη περισσότερο, έχουν πάρει μια ώθηση για να λειτουργήσουν καλύτερα στην καθημερινότητά τους, ακόμη και να μάθουν την πόλη στην οποία ζουν. Και το σημαντικότερο, έχουν αποκτήσει η μία την άλλη, είναι σημαντικό να έχεις φίλους φίλες, να κλάψεις μαζί του, να μοιραστείς».
Το μυαλό τους και η καρδιά τους στη Ροζάβα
Οι τραγικές στιγμές που βιώνουν οι Κούρδοι στη Ροζάβα «ακολουθούν» κάποιες παίκτριες στην Ελλάδα και την Hestia FC. «Είναι μαζί μου ένα κορίτσι τα τελευταία τρία χρόνια, την είχα στα παιδικά προγράμματα και τώρα την έχω στο γυναικείο. Αυτό από τη μία είναι όμορφο, από την άλλη είναι τραγικό, ένα πλάσμα που έχω γνωρίσει σαν παιδί, να έχει φτάσει να είναι ενήλικη και ακόμη να περιμένει μια απόφαση για την ζωή της, είναι από την Συρία κούρδικης καταγωγής, είναι ένα από τα πρόσωπα που δεν έχουμε καταφέρει να μιλήσουμε όσο θα ήθελα αυτές τις μέρες, είναι όλοι αρκετά αναστατωμένοι, σε αναμμένα κάρβουνα, είναι πολύ επίπονο να παρακολουθείς όλα αυτά από μακριά και να μην μπορείς να κάνεις τίποτα.
Πολλοί από τους πρόσφυγες έχουν ζήσει πολλά χρόνια ή έχουν γεννηθεί πρόσφυγες… Υπάρχουν Κούρδοι και Παλαιστίνιοι και Αφγανοί, πολλά από αυτά τα παιδιά είναι νομάδες μια ζωή, με την ταμπέλα του πρόσφυγα μια ζωή…»
Πηγή: left.gr