Εκκωφαντική σιωπή από το Υπ. Εργασίας για τις απολύσεις στην Τράπεζα Πειραιώς


Η ηγεσία του υπουργείου Εργασίας προφανώς θα αντιμετώπισε με αμηχανία την επίδειξη αδιαλλαξίας από την Τράπεζα Πειραιώς στο θέμα των 24 τιμωρητικών απολύσεων.
Η δεύτερη απόπειρα συνδιαλλαγής στη χθεσινή τριμερή συνάντηση έπεσε πάλι σε τοίχο άρνησης. Και αυτό παρά τη δεύτερη απεργιακή κινητοποίηση -πανελλαδική και παντραπεζική- που οργάνωσε η ΟΤΟΕ, με αξιόλογη, αν και όχι ομοιόμορφη συμμετοχή των εργαζομένων.
Αυτό που φαίνεται ότι ανησυχεί όχι μόνο τους εργαζομένους και τους συνδικαλιστικούς εκπροσώπους τους, αλλά και την κυβέρνηση, είναι ότι η τράπεζα ουσιαστικά όχι μόνο απέκλεισε την ανάκληση των απολύσεων, αλλά άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο να συνεχιστούν.
End of ad break in 30 s
Το γεγονός ότι το υπουργείο Εργασίας επιμένει και σε νέα τριμερή συνάντηση, την ερχόμενη εβδομάδα, προδίδει αγωνία να κλείσει αυτό το μέτωπο. Η αγωνία είναι εύλογη, ακόμη και γι' αυτή την κυβέρνηση, που δεν διακρίνεται για την αφοσίωσή της στο προστατευτικό θεσμικό πλαίσιο για την εργασία. Ακόμη και για λόγους συμβολικούς.
Την ώρα που στη Βουλή συζητείται και ψηφίζεται ακόμα ένα εργαλείο ελάφρυνσης των πιστωτικών ιδρυμάτων από τα «κόκκινα δάνεια» με εγγύηση δημόσιου χρήματος -το σχέδιο «Ηρακλής»- και ενώ οι τράπεζες δεν υποχώρησαν ούτε καν στην κυβερνητική πίεση για ουσιαστική μείωση των υπέρογκων χρεώσεων, τώρα απαιτούν να απαλλαγούν από «πλεονάζον» προσωπικό.
Αυτός είναι ο χειρότερος φόβος των εργαζομένων στις τράπεζες και των εκπροσώπων τους, δυστυχώς επικίνδυνα εφησυχασμένων μέχρι σήμερα, αλλά και ο λόγος για τον οποίο η κυβέρνηση οφείλει να επιμείνει σε συμβιβαστική λύση. Οτι η αδιαλλαξία της μιας τράπεζας είναι μοντέλο συμπεριφοράς για όλες. Μια δοκιμασία αντοχής για τους εργαζομένους και τα συνδικάτα τους στα επόμενα κύματα «εθελούσιας» ή αναγκαστικής εξόδου που σχεδιάζουν όλα τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα.
Οι τράπεζες έχουν μπροστά τους μια πολύπλευρη διαδικασία αναδιάρθρωσης, που περιλαμβάνει από την εξυγίανση των ισολογισμών τους και την απαλλαγή τους από τα προβληματικά δάνεια μέχρι τον ψηφιακό μετασχηματισμό τους και την «αποϋλοποίηση» σειράς τραπεζικών εργασιών.
Αυτή η αναδιάρθρωση, όμως, γίνεται με διαρκή -και ακριβή- δημόσια και κοινωνική αρωγή. Είναι στοιχειώδης αρχή «εταιρικής κοινωνικής ευθύνης», την οποία συχνότατα επικαλούνται και διαφημίζουν, να μη χρησιμοποιήσουν τους εργαζομένους ως αναλώσιμα αυτής της αναδιάρθρωσης.