Η κυβέρνηση ΝΔ βάζει στο στόχαστρο και το κοινωνικό μέρισμα


Ένα από τα βασικότερα προβλήματα που έχει να λύσει η κυβέρνηση το 2020 αφορά τη μείωση των πρωτογενών πλεονασμάτων από το 2021 και μετά. Πρόκειται για εθνική υπόθεση, θα μπορούσαμε να πούμε, καθώς δεν υπάρχει πολιτική δύναμη που να υποστηρίζει τον ισχύοντα στόχο που έχουν επιβάλει οι δανειστές για πρωτογενές πλεόνασμα μέχρι το 2022, ύψους 3,5% του ΑΕΠ.

Υπάρχει μάλιστα γενική συμφωνία ότι τα πρωτογενή πλεονάσματα μπορούν να μειωθούν σε αυτή τη φάση στο 2% του ΑΕΠ.
Για τη μείωση του στόχου των πλεονασμάτων πρέπει να υπάρξει συμφωνία με τους δανειστές και τα μηνύματα που φτάνουν από αυτούς δείχνουν θετική διάθεση, τουλάχιστον για να συζητηθεί σοβαρά το ζήτημα.
Σύμφωνα με πληροφορίες, το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης προετοιμάζεται ώστε, όταν αρχίσουν οι σχετικές διαπραγματεύσεις, η ελληνική πλευρά να προσέλθει προετοιμασμένη και με δική της έκθεση βιωσιμότητας του χρέους, που θα αποδεικνύει ότι η μείωση των πλεονασμάτων δεν πρόκειται να επηρεάσει την εξυπηρέτησή του.
Υπάρχουν όμως ορισμένα ζητήματα που πρέπει να επισημανθούν. Από τα κυβερνητικά επιτελεία προέρχεται η πληροφορία -η οποία έχει δει το φως της δημοσιότητας χωρίς να διαψευστεί- ότι η ελληνική πλευρά θα ζητήσει από τους δανειστές το όποιο υπερπλεόνασμα προκύψει στο μέλλον να μην «καταναλώνεται» υποχρεωτικά στη χρονιά που διαπιστώθηκε, αλλά να μπορεί να μεταφέρεται σε επόμενες χρονιές για αποδοτικότερη και καλύτερη διαχείριση.
Με δεδομένο όμως ότι ώς σήμερα το υπερπλεόνασμα χρησιμοποιούνταν για την απόδοση του λεγόμενου κοινωνικού μερίσματος στις ασθενέστερες κατηγορίες του πληθυσμού, πολύ φοβούμαστε ότι μάλλον υπάρχει πρόθεση να καταργηθεί ακόμη και αυτή η έκτακτη μικρή βοήθεια σε ανθρώπους που την έχουν ανάγκη, καθώς επλήγησαν περισσότερο από την κρίση.
Πρέπει λοιπόν να προειδοποιήσουμε την κυβέρνηση να μην τολμήσει να κάνει κάτι τέτοιο. Ξέρουμε ότι δεν είναι λίγοι στις γραμμές της που επιθυμούν το λεγόμενο κοινωνικό μέρισμα να πηγαίνει στις επιχειρήσεις με στόχο αυτές να ενισχυθούν και με την προσδοκία πως, αν ενισχυθούν, θα προχωρήσουν σε επενδύσεις και θα δημιουργήσουν θέσεις εργασίας.
Πρόκειται για ιδεοληψία που πουθενά στον κόσμο δεν επιβεβαιώθηκε. Μόνο η ενίσχυση του εισοδήματος των πολιτών οδηγεί σε ανάπτυξη.