Μπελαβίλας, Ραγκούσης, Σακελλαρίδης για την αστυνομική καταστολή


Οι χθεσινές εικόνες ντροπής σαν κι αυτή έχουν ένα και μόνο σκοπό: Την τρομοκράτηση των πολιτών και τη διαμόρφωση συνθηκών αστυνομοκρατίας στην καθημερινότητα. Οι πολίτες δεν νιώθουν ασφάλεια, αλλά ανασφάλεια, καλλιεργείται οργή και θυμός στην κοινωνία κι ένα κλίμα συνεχούς έντασης, με απόλυτη ευθύνη της πολιτικής ηγεσίας του αρμόδιου Υπουργείου.

Νίκος Μπελαβίλας: Το τέρας ξύπνησε

Το τέρας ξύπνησε. Περιφέρεται στο κέντρο της Αθήνας παίρνοντας τη ρεβάνς από τους συμμαθητές και τις συμμαθήτριες του Αλέξη Γρηγορόπουλου. Ξεγυμνώνουν νέους στους δρόμους σε δημόσια θέα. Ακομπλεξάριστοι πλέον δηλώνουν αυτό που νομίζουν ότι είναι: ΟΙ έχοντες απόλυτο δικαίωμα ζωής ή θανάτου σε όποιον δεν εντάσσεται στην κανονικότητα τους. Στην αρχή το έπραξαν αποτελειώνοντας με κλωτσιές στο πεζοδρόμιο της Κάνιγγος τον Ζακ Κωστόπουλο, Νομίζαμε ότι ήταν ακραία περίπτωση. Τώρα το κάνουν με όποιον δεν τους αρέσει. Αυτές οι αγέλες ένστολων δεν είναι απειλή για τους νέους της Αθήνας, είναι απειλή για τον καθένα μας.

Γιάννης Ραγκούσης: Το δόγμα τους δεν είναι νόμος και τάξη

Το δόγμα τους είναι τρόμος και πάταξη. Πάταξη κάθε αντίθετης άποψης με τη δική τους. Δεν θέλουν να χτίσουν μια ελεύθερη και προοδευτική κοινωνία αλλά μια υπερσυντηρητική κοινωνία στην οποία θα επικρατεί ο τρομαγμένος πολίτης. Είναι κυβέρνηση με Πρωθυπουργό και υπουργό Προστασίας του Πολίτη τον Βορίδη.

Υ.Γ. Η πάταξη της αντίθετης άποψης είναι το δόγμα τους με βάση το οποίο:
και ζητούν να απολυθούν δημοσιογράφοι (Μανιάτης),
και προσπαθούν να κλείσουν εφημερίδες (Documento),

και επιχειρούν να δολοφονήσουν χαρακτήρες με τα «μιντιακά τους καλάσνικοφ».

Γαβριήλ Σακελλαρίδης: Οι χτεσινές περιπτώσεις αστυνομικής βίας και αυθαιρεσίας δεν είναι μεμονωμένα περιστατικά

Οι χτεσινές περιπτώσεις αστυνομικής βίας και αυθαιρεσίας δεν είναι μεμονωμένα περιστατικά. Έρχονται να προστεθούν σε ένα γαϊτανάκι πολλών δεκάδων περιστατικών που γίνονται συστηματικά και έχουν ακριβώς τα ίδια χαρακτηριστικά.
Προασαγωγές στον σωρό που κάποιες πρέπει να μετατραπούν σε συλλήψεις με κοινότυπες κατηγορίες "περί αντίστασης και εξύβρισης" και μόνους μάρτυρες τους αστυνομικούς.
Ξύλο μετά μανίας σε όποιον/α βρεθεί στον διάβα του, δικαιολογούμενο με τη λογική ότι "αφού βρέθηκε εκεί κάτι έκανε".
Διαπομπεύσεις, δημόσιοι εξευτελισμοί, ξεγυμνώματα στη λογική "έχω τα νεύρα μου και θα κάνω ότι γουστάρω γιατί μπορώ".
Οι ΕΔΕ σπάνια απέδιδαν καρπούς, αλλά το γεγονός ότι ούτε μία τυπική ανακοίνωση από την ΕΛΑΣ και την πολιτική ηγεσία δεν βγαίνει και ούτε μία ΕΔΕ δεν ανακοινώνεται, πλέον δίνει το πράσινο φως στα διάφορα σώματα της Αστυνομίας να βγάλουν τα απωθημένα τους χωρίς φόβο και με όλο τους το πάθος.
Κάποιοι θα πουν ότι το φωτογραφικό υλικό αποτυπώνει μία στιγμή και δεν αποδίδει τις πραγματικές συνθήκες. Αυτό που τρομάζει πλέον είναι τί συμβαίνει όταν δεν υπάρχει φωτογραφικό υλικό ή όταν δεν υπάρχει το θάρρος να γίνουν καταγελλίες, όταν κλείνουν τα φώτα και μακριά από τα πλήθη.