Bridging Europe: Το 56% "απογοητευμένο" από τη συνάντηση Μητσοτάκη-Ερντογάν

Σύμφωνα με έρευνα του κέντρου ερευνών Bridging Europe, που δημοσιεύτηκε σήμερα με αφορμή τη συνάντηση του Έλληνα Πρωθυπουργού με τον Τούρκο Πρόεδρο στο Λονδίνο, το 56% των ερωτηθέντων αξιολογεί αρνητικά (40%) και πολύ αρνητικά (16%) το αποτέλεσμα της συνάντησης των δύο ηγετών. Αντίστοιχα, το 34% αξιολόγησε τη συνάντηση θετικά ή πολύ θετικά. 


Στην ερώτηση για το εάν οι διαφορές Ελλάδας-Τουρκίας θα πρέπει να αντιμετωπίζονται σε επίπεδο ΕΕ ή σε αποκλειστικά διμερές επίπεδο, μεταξύ δηλαδή Ελλάδας και Τουρκίας, το 42% δηλώνει "σε επίπεδο ΕΕ", ενώ το 53% σε "διμερές επίπεδο". Υψηλά ποσοστά και τα δύο, ωστόσο το ποσοστό που επιθυμεί διαχείριση ή επίλυση διαφορών σε διμερές επίπεδο είναι υψηλότερο και μπορεί να υποδηλώνει δύο τάσεις: Είτε την έλλειψη εμπιστοσύνης της ΕΕ για ουσιαστική στήριξη προς την Ελλάδα, πέρα από το επίπεδο των δηλώσεων, είτε αντίστοιχα εμπιστοσύνη στις δυνάμεις της χώρας - πολιτικές, στρατιωτικές, διπλωματικές - για αντιμετώπιση της τουρκικής επιθετικότητας. Σε επόμενη έρευνα για τα ελληνοτουρκικά, θα εμβαθύνουμε σε αυτό, ώστε να διαπιστώσουμε εάν πράγματι δημιουργείται μια νέα τάση από το εκλογικό σώμα ως προς την τουρκική επιθετικότητα και το ποια απάντηση θα ανέμεναν από την πολιτική ηγεσία ή με ποια απάντηση θα ένιωθαν ικανοποιημένοι οι πολίτες.  



Στην ερώτηση για το εάν η Ελλάδα χρειάζεται εθνική στρατηγική και πολυμερείς συμμαχίες για να είναι καλύτερα προετοιμασμένη απέναντι στην τουρκική επιθετικότητα, ένα υψηλότατο ποσοστό της τάξης του 64% είναι θετικό σε μια τέτοια επιλογή, με ένα 27% να είναι αρνητικό προς μια τέτοια κατεύθυνση. Το μήνυμα προς την πολιτική ηγεσία είναι σαφές και ξεκάθαρο, με τους πολίτες να ζητούν "εθνική γραμμή" στο ζήτημα της Τουρκίας. 

Στο τέταρτο και τελευταίο ερώτημα για το εάν η τουρκική επιθετικότητα θα μπορούσε να οδηγήσει σε εμπόλεμη σύρραξη, οι απόψεις διίστανται. Το 32% λέει "Ναι", με το λίγο υψηλότερο 40% να λέει "Όχι", και ένα σημαντικό 28% να μην έχει αποκρυσταλλωμένη θέση. Το πρώτο συμπέρασμα που προκύπτει είναι πως η ανησυχία και ο προβληματισμός για την τουρκική στάση κορυφώνονται και αποτυπώνονται σε διαφορετικές εκτιμήσεις για το πόσο απρόβλεπτη μπορεί να είναι η τουρκική πλευρά που, να σημειώσουμε, κλιμακώνει για τέταρτη φορά σε τέτοιο βαθμό την κατάσταση στις διμερείς σχέσεις με την Ελλάδα τη τελευταία διετία (σσ. έχει προηγηθεί η ιστορία με τους Έλληνες στρατιωτικούς, το ζήτημα της κυπριακής ΑΟΖ, η ένταση το προσφυγικό και τώρα η ελληνική ΑΟΖ και η συμφωνία Τουρκίας-Λιβύης).